6 Ocak 2012 Cuma

var ama yok

Aslında olması gerekeni özlemek ne ağır bir duygudur. Eziyor zaman zaman bu duygu insanı. İstediğim yalnızca varolmama sebep insanın bir parça da olsa hayatımda bulunması. İnsan ölmeyen babasının nasıl göründüğünü unutur mu? Ben unuttum. Zaman zaman her gğn zaman zaman ayda yılda bir sesini duysam da bu kararsız varlığı acıtıyor aslında. Ya hep ya hiç diyor insan ama atsan atılmıyor satsan satılmıyor bir taraftan. Elindekiyle yetinmeyi öğrensende fırtına bu beklenmedik anda geliyor. Senin kurduğun herşeyi yerle bir ediyor komedi filmindeki bir baba kız sahnesi bile. Hani kız çocukları ilk babalarına aşık olurlarmış ya... Sanırım ben hiç aşık olmadım...Bu beni daha mı şanslı yapar daha mı salak onu bilemiyorum işte....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder