ben keyfim bide kahyası

neşeli olmayı seviyorum,gülmeyi de.ama bazen somurtma ihtiyacı duyuyorum...somurttuğumda beni kimse sevmiyor sanki ama ben dahil.hadi kendi kendimi sevmemeyi anlarımda neden insanlar üzgün olduğumda suç işliyormuşum gibi davranıyorlar işte onu anlamıyorum...

destek olmaya çalışıp aa hadi gül ama kendine bi meşgale bul olmaz böle bişiler yap diyenler var ya onlara uyuz oluyorum...hiç bi boktan anlamayıp seni çok iyi anlıyorumm haklısın diyenler size ayrı bi gıcığım...iyiyim lan ben gayet iyiyim sadece canım sıkılıyo suratımı asıyorum....sırtımı sıvazlayıp yalancık komik saçma teselli cümleleri kurmayın...anlamıosanız kapayın çenenizi oturun...ilgilenmiosanız ilgileniomuş gibi hiç yapmayın...beceremeyecekseniz yanındayım beraber hallederiz herşeyi demeyin... herkes bi psikolog herkes bi danışman maşallah...
neden bölesin ki acaba? regl misin? dişin ağrıyo ya ondan ... benim yüzümden mi?...evet reglyim evet dişim ağrıo.ama üzgnüm sebep bunlar deil.benim yüzümden mi diyen sebep sen hiç değilsin çünkü sandığın kadar önemli bile olmaı beceremedin henüz...sebep benim sebep babam sebep hava sebep çikolata sebep televizyon...sebep hiç birşey...canım öyle istiyor o kadar....