Herşey yenilenir

Odamın camında durmuş ,çatıların arasından upuzun ışıklı bir yolu seyrederken ,canımı yakan tüm detaylardan uzak durmaya ,düşünmemeye çalışıyorum...
Yüzeyde basit, derinde koca bir paradox olabiliyor bazen duygular.
Görmezden gelmekse en mantıklı çözüm oluveriyor, tabi başarabilene.Yazabilmek kadar kolay olsa keşke konuşabilmek.Ve keşke bu kadar cazip olmasa imkansızı istemek.Yeniden gözlerimizi kapayıp yeni bir hayale uyanmak mümkün.Şimdi yapılması gereken en zararsız ,en uygun yeri bulmak, o gözleri kapayıp ,sapasağlam açabilmek için.

ups

bazen yaşadığıma bile inanamadığım ve hatta unuttuğumu düşündüğüm yılların izleri ne kadar derinmiş oysa ki...öyle bir anda öyle bir biçimde beliriveriyorlar ki hatırımda tepki vermeye  mimiklerim yetemiyor..hayır bu bir depresyon yazısı değil...şaşkınlık belki...